اشیایی که به ظاهر کاملا بی‌ضرر می‌رسند، ممکن است کودکان کم‌سن را در معرض خطر خفگی قرار دهند.
به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز به نقل از هلث دی نیوز ، برای جلوگیری از گیرکردن اشیا در گلوی کودکان و خفه‌شدگی آنها این نکات را رعایت کنید:

هرگز به یک نوزاد یا کودک کم‌سن اجازه ندهید تا با اسباب‌بازیی بازی کند که نخ یا طنابی به آن متصل است.
کودک‌تان را با غذاهایی که ممکن است درگلویش گیرکنند، مانند تکه‌های سوسیس، آب‌ نبات سفت، سبزیجات پخته‌نشده، مغزهای خوراکی مانند گردو و بادام، کشمش، میوه‌های هسته‌دار، ذرت بوداده یا انگور، تغذیه نکنید.
هرگز نگذارید که وقتی کودک دراز کشیده است، چیزی بخورد.
 هر چیزی که را ممکن است کودک به دهان ببرد، مانند سکه، باتری، جواهرات، سنجاق و پونز را از دسترس او دور نگهدارید.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز  ، تعدادی دلیل برای این مهم وجود دارد که برجسته ترین آنها عبارت است ازدلیل تمام خونریزی های مهبلی عادت ماهیانه نمی باشد. مواقعی وجود دارد که زنان خونریزی کمی رو در زمان تخمک گذاری مشاهده مینمایند .

این زمان درست زمانی می باشد که فرد برای باردار شدن کاملاٌ آماده بوده و به اصطلاح کشش رحمی وی بالاست. در زمان تخمک گذاری یک تخم از لوله تخمدان رها شده و بسمت پایین و لوله فالوپ (شیپور رحمی) حرکت میکند.

این بسیار طبیعی است که دختری در زمان تخمک گذاری مقداری خون را مشاهده نماید و آن را حمل بر تغییر زمان عادت ماهیانه و یا به اشتباه خود عادت ماهیانه تلقی نماید

بعضی وقتها تخمک گذاری می تواند قبل از اینکه خونریزی پریود در فرد به پایان برسد اتفاق بیافتد و بعضی وقتها نیز میتواند اتفاقش بلافاصله بعد از پایان یافتن عادت ماهیانه نیز می باشد. از طرفی اسپرم نیز می تواند تا ۳ روز بعد از رها شدن تخمک رو باردار نماید .

بنابراین داشتن رابطه جنسی در هر دو صورت میتواند بارداری نا خواسته رو بهمراه داشته باشدداشتن سکس بدون استفاده از وسایل جلوگیری از حاملگی، در زمان عادت ماهیانه و حتی در زمان خونریزی همچنان دارای ریسک میباشد.

خارج از این مسئله ، روابط جنسی در زمانی که فرد دارای شرایطی اینچنین می باشد هم از نظر روحی و هم از نظر جسمی توصیه نمی گردد.

در این شرایط حتی ریسک مبتلا شدن به انواع بیماریهای جنسی از قبیل ایدز و یا زگیلهای واژن و انواع دیگر بیماریها کاملاٌ بالا می باشدتنها راه قابل اطمینان و شایع برای جلوگیری از بارداری نا خواسته و بیماریهای واگیردار، در شرایط فعلی استفاده از کاندوم میباشد

بسیاری از مادران در طول دوران بارداری و یا برای مدت کوتاهی پس از زایمان به نوعی دچار افسردگی و دلتنگی می شوند. افسردگی معمولاً پس از بروز یک سری تغییرات عمده در زندگی هر فرد، عارض او می شود؛ از این رو تعجبی ندارد که پس از تولد نوزاد و ورود او به زندگی مادر یکی از بزرگترین دگرگونی هایی که در زندگی یک زن رخ می دهد، ‌او برای چند وقتی دچار افسردگی شود.

بنا به گفته پزشکان، از هر ده زن، دو زن به افسردگی دوران بارداری و یک زن به افسردگی پس از زایمان مبتلا می شود.

عوامل عمده

عواملی که می تواند تا حدودی وضعیت روحی مادر در دوران بارداری و پس از آن را متشنج کنند، عبارتند از:

افسردگی پیش از زایمان:

 برخی گمان می کنند دلیل عمده بروز افسردگی پیش از زایمان در مادر به خاطر این است که او از داشتن بچه دیگر، ناراحت و نگران است. در حالی که چنین نیست؛ چون بسیاری از مادران مبتلا به افسردگی پیش از زایمان، ‌اولین نوزاد خود را در شکم داشته اند.
طبق گفته پزشکان، تغییرات هورمونی، ناراحتی های جسمانی مربوط به دوران بارداری نظیر تهوع، دل به هم خوردگی و نیز نگرانی های مربوط به سونوگرافی، آزمایشهای دوران بارداری و حتی نحوه زایمان در بروز افسردگی بی تأثیر نیستند. ضمن آنکه برخی از مادران نگران هستند که آیا فرزندشان سالم به دنیا خواهد آمد یا خیر؟ … علاوه بر آن، یعضی از زنان به هر طریقی مستعد ابتلا به افسردگی اند که بارداری می تواند شروع مناسبی برای بروز این بیماری باشد.

افسردگی پس از زایمان:
علایم و نشانه های افسردگی قبل و بعد از زایمان شبیه به هم هستند که عبارتند از:
·      گریه کردن و احساس یأس و ناامیدی؛
·      احساس نگرانی درباره سلامت خود یا کودک؛
·      وحشت و سراسیمگی؛
·      احساس ناتوانی در هماهنگی با کودک: به عبارت بهتر، احساس می کنید با او جور نیستید و نمی توانید تر و خشکش کنید؛
·      عدم بروز احساسات عاطفی: در این حالت نمی توانید احساستان را بیان کنید و به همین خاطر هم خود را گناهکار می دانید و سرزنش می کنید؛
·      بروز تنش های روحی و تند خویی؛
·      کاهش انرژی بدن؛
·      بدخواب شدن: به هنگام خواب با اینکه خوابتان می آید، نمی توانید بخوابید و کاملاً خسته اید.
 
نحوه درمان:
تجربه به برخی از زنان نشان داده که مشاوره و یا همنشینی و صحبت با دوستان و اعضای خانواده در جلوگیری از پیشرفت افسردگی بسیار موثر است. در موارد شدیدتر، پزشک داروهای ضد افسردگی تجویز می کند که همگام با مبارزه برای غلبه بر بیماری، تأثیر خوبی دارد. گرچه مصرف این داروها در طول دوران بارداری به هیچ وجه توصیه نمی شود؛ چون به جنین صدمه می زند. بعضی مادران هم به این نتیجه رسیده اند که روان درمانی هایی نظیر طب سوزنی و ایمان درمانی نیز بی تأثیر نیستند.
 
شیوه های موثر:

 دلیل اصلی این نوع افسردگی هم بی ربط به استرس های جسمی، روحی و ‌تغییرات هورمونی پس از تولد نوزاد نیست. عوامل دیگری مثل تغییرات احساسی و ایجاد هیجان در مادر (که معمولاً پس از تولد نوزاد بروز می کند)، خستگی،‌ احساس ناتوانی و کمبود محبت و حمایت عاطفی اطرافیان نیز در این امر نقش بسزایی دارد.
 
نشانه های افسردگی در مادران:

در بسیاری از زنان، افسردگی دوران بارداری به محض تولد نوزاد کاملاً بر طرف می شود. مادران مبتلا به افسردگی پس از زایمان برای درمان راه دشوارتری را در پیش دارند چون علاوه بر خودشان، نوزادی در کنارشان هست که باید از او مراقبت کنند. با این حال دوره این بیماری ماهها و یا حتی سالها طول بکشد. مهمترین کار این است که از اطرافیان و افراد متخصص کمک بگیرند. مطمئناً این نوع حمایت موثرترین شیوه درمانی خواهد بود.

گابریل 14 هفته زودتر به دنیا آمد و فقط 638 گرم وزن داشت.به طوری که بازوی اون از انگشت کوچک پدرش باریکتر بود.

اما امروز او پسر سرحال و شادی است که جشن اولین سالگرد تولدش است.

"من میخواهم بقیه پدر مادرها را امیدوار کنم" این حرفی است که مامان سوزانا مادر گابریل می گوید   .

 در اواخر آپریل گابریل یک ساله میشود .اما زمانی که به دنیا آمد کسی از زنده ماندن اواطمینان نداشت.

.

سوزانا در هفته 25 حاملگی بود که دچاره خونریزی شدیدی شد و معلوم شد که دچار مسمومیت حاملگی شده است.بعد از چند روز در هفته 26 گابریل به دنیا امد.

سوزانا میگوید که بعد از به دنیا آمدن گابریل من او را چیزی جز یک تکه گوشت قرمز  رنگ ندیدم.او برای زایمان در بیمارستانی در کوپنهاک بستری شد چون بیمارستانهای سوئد در اعتصاب به سر میبردند.در همان روز بابا ماتیاس در مراسم دفن پدر بزرگش شرکت کرده بود اما تونست خیلی زود خودش با قطار برسونه واین بدترین روز زندگی ماتیاس بوده.

بعد از زایمان دکترها برای ماتیاس و سوزانا توضیح دادند که گابریل آنقدر کوچک است که آنها برای وصل دستگاه اکسیژن به او با مشکل مواجه شده اند.

همه چیز تقریبا خوب پیش میرفت که پس از یک هفته ناگهان حال گابریل رو به وخامت گذاشت و همه دستگاه ها شروع کردند به آ ژیر کشیدن .همه پرستارها فورا به اتاق ریختندو من در آن لحظه احساس میکردم که او را عاشقانه دوست دارم. 

سوزانا میگوید که ما هفته ها در حال رفت وآمد به بیمارستان بودیم وگاهی دکترها از بیمارستان زنگ میزدند و میگفتند که گابریل نفس نمیکشد ودر طول آن مدت 2 بار تشنج کرد و دیگر ما نمیتوانستیم چیزی بخوریم یا بخوابیم.

در آخر گابریل 3 هفته قبل از موعدی که قرار بود به دنیا بیاد از بیمارستان مرخص شد.

امروز وزن گابریل 6,5 کیلو گرم است *یک کیلو گرم کمتر از حد نرمال* وبه زودی یک ساله میشود و به گفته مادرش یک پسر شاد وسرحال وشیطان است.

سوزانا به پدر ومادرهایی که فرزند نارس دارند توصیه میکند که آرامش خود را حفظ کنند.به نظر او این مهم است که سعی نکنند هر لحظه با بیمارستان در تماس باشندو این مهم است که از همه خطراتی یا اتفاقاتی که ممکن است پیش بیاید آگاه باشند و خیلی خوب است که با افرادی که در شرایط مشابه خودشان بوده اند صحبت کنند.

گابریل 5 روز پس از تولد

 گابریل به زودی یک ساله میشود

 مترجم مرجان محمدی به نقل از روزنامهAFTONBLADET

حاملگی پوچ چیست؟ 

حاملگی پوچ (blighted ovum) وقتی اتفاق می افتد که تخم باردار شده خودش را به دیواره رحم می چسباند اما جنین (embryo) رشد نمی کند. سلول ها درون ساک حاملگی (pregnancy sac) گسترش پیدا می کنند اما خود جنین رشد نمی کند. یک حاملگی پوچ معمولا قبل از زمانی که زن متوجه حاملگی خود بشود اتفاق می افتد. سطح بالای  ناهنجاری های کروموزومی معمولا باعث می شود بدن زن در همان اوایل سقط طبیعی کند.

چگونه می توان حاملگی پوچ را تشخیص داد؟ 

حاملگی پوچ در اوایل حاملگی اتفاق می افتد قبل از اینکه زن متوجه شود حامله است. علائم حاملگی مانند تأخیر در قاعدگی و حتی تست بارداری مثبت را نیز ممکن است داشته باشد. چون سطح HCG افزایش پیدا می کند. احتمال دارد درد یا لکه بینی و خونریزی هم داشته باشد. جفت به رشد ادامه می دهد و برای مدت کوتاهی بدون جنین خودش را نگه می دارد. هورمونهای بارداری به بالا رفتن ادامه می دهند که باعث می شود زن همچنان فکر کند که باردار است. ممکن است هیچ نشانه ای (مثل درد یا خونریزی)‌دیده نشود که نشان بدهد بارداری بطور نرمال پیش نمی رود. علائم بارداری مانند خستگی و حساسیت سینه ها هم ممکن است وجود داشته باشند. اما وقتی رشد جفت متوقف می شود و سطح هورمونی پایین می آید علائم حاملگی هم فروکش می کنند. در این زمان ممکن است گرفتگی عضله جزئی غیر عادی یا لکه بینی و خونریزی کم ایجاد دیده شود. حاملگی پوچ معمولا تا وقتی که سونو گرافی رحم یا ساک خالی را نشان بدهد تشخیص داده نمی شود.

علت حاملگی پوچ چیست؟

اگرچه علت کاملاً پیدا نشده است،‌بارداری پوچ کلا یک رخداد طبیعی درنظر گرفته می شود. حاملگی پوچ علت 50 درصد سقط جنین سه ماهه اول است و معمولا نتیجه مشکلات کروموزومی است. وقتی تخمک توسط اسپرم بارور می شود سلول ها شروع به تقسیم می کنند، بخشی به جنین و بخشی به جفت. گاهی بخشی که جفت می شود موفق است و ساک حاملگی درون رحم به رشد ادامه می دهد و جفت (placenta) شروع به شکل گیری می کند. اما  قسمتی که باید تبدیل به جنین شود ناتوان است ( احتمالا به دلیل تعداد خیلی زیاد یا خیلی کم کروموزموم ). بدن زن ناهنجاری کروموزومی را در جنین تشخیص می دهد و چون جنین به یک بچه سالم طبیعی رشد نخواهد کرد بطور طبیعی سعی به ادامه بارداری نمی کند. این می تواند به علت تقسیم سلولی نابهنجار یا تخمک یا اسپرم غیر طبیعی باشد. بدن تشخیص نمی دهد که جنین درون ساک وجود ندارد زیرا هورمون های بارداری همچنان تولید می شوند تا از سقط جلوگیری کنند.

حاملگی پوچ معمولا اتفاقی است و برای هر کسی می تواند پیش بیاید. اکثر زنانی که حاملگی پوچ داشته اند تا داشتن بارداری موفق ادامه می دهند.

آیا باید D&C داشت یا منتظر سقط طبیعی بود؟

درطی سونوگرافی ساک حاملگی اندازه گیری می شود و نشانه یک جنین یا زرده ساک جستجو می شود. اگر قطر ساک بیشتر از mm20 باشد و جنینی وجود نداشته باشد حاملگی پوچ تشخیص داده می شود. کل ساک با استفاده از سونوگرافی واژینال باید بررسی شود.  اگر قطر ساک کمتر از mm20 باشد ممکن است بارداری زیاد پیش نرفته باشد . اسکن 7-14 روز دیگر مجددا تکرار شود.

حاملگی پوچ سرانجام به سقط خوبخودی (miscarriage) منجر می شود. وقتی هورمون حاملگی کاهش پیدا می کند بهتر است صبر کنید تا بطور طبیعی سقط شوید خصوصا اگر خونریزی یا لکه بینی قهوه ای داشته اید اما چند هفته ای طول می کشد.

بعضی زنان درمان داروئی را انتخاب می کنند. در بعضی موارد شیوه ای کورتاژ (D&C[1]) برای برداشتن بافت جفت استفاده می شود.  اکثر پزشکان D&C را برای بارداری های اولیه توصیه نمی کنند. بدن زن توانائی رد کردن بافت را به تنهائی دارد و نیازی به شیوه های جراحی عمدی با ریسک عوارض نیست. مگر اینکه بخواهید آزمایش پاتولوژی بافت برای تعیین علت سقط انجام شود.

چگونه می توان از حاملگی پوچ جلوگیری کرد؟

متاسفانه در اکثر موارد حاملگی پوچ قابل پیشگیری نیست. اگر بارداری اول باشد برخی زوج ها به دنبال تست ژنتیکی می روند. حاملگی پوچ معمولا یکبار اتفاق می افتد و بندرت یک زن آنرا بیشتر تجربه می کند.

وقتی سقط اتفاق افتاد قاعدگی شما دوباره شروع می شود و می توانید برای فرزند بعدی اقدام کنید. بهتر است چند ماهی صبر کنید تا به بدنتان فرصت بدهید به حالت عادی برگردد و از نظر احساسی آمادگی پیدا کنید.  پزشکان توصیه می کنند زوج ها باید حداقل 1-2 دوره  سیکل قاعدگی منظم قبل از بارداری مجدد صبر کنند.

بعد از سقط نگرانی  از اتفاق افتادن مجدد طبیعی است. اکثر زنان بار بعد بارداری موفقی خواهند داشت . یک اسکن اولیه برای اطمینان بیشتر توصیه می شود. زمانیکه ضربان قلب شنیده شود بارداری  موفق بوده است. اما بهتر است بعد از 6 یا حتی 7 یا 8 هفته بارداری اسکن انجام شود  تا از نتایج نامطمئن اسکن زودهنگام اجتناب شود. .

بتا HCG (گنادوتروپین جفتی انسان) هورمونی است که از جفت در حاملگی، همچنین به مقادیر کمتر، از برخی بافتهای دیگر ترشح می‌شود. این هورمون، در ابتدای بارداری باعث تحریک ترشح هورمون پروژسترون می‌شود. این هورمون از اوایل بارداری در ادرار خانم باردار وجود دارد و قابل اندازه‌گیری است ولی سطح سرمی آن، اطلاعات بیشتری در اختیار قرار می‌دهد. از اندازه‌گیری سطح خونی بتا HCG علاوه بر تعیین بارداری، در ارزیابی رشد جنین در هفته‌های اول بارداری استفاده می‌شود.

عفونت‌ گوش میانی(اوتیت مدیا)  پشت پرده صماخ رخ می‌دهد.

 گرچه این بیماری ممکن است در هر سنی روی دهد، عمدتا نوزادان و کودکان کم‌سن را مبتلا می‌کند. اکثر کودکان تا سن سه سالگی دست کم یک بار به آن مبتلا شده‌اند.

این امر ممکن است به علت باریک‌تر بودن لوله‌های استاش (که گوش میانی را به حلق متصل می‌کنند) در کودکان نسبت به بزرگسالان باشند. در نتیجه به علت تخلیه نشدن ترشحات گوش میانی، زمینه برای عفونت فراهم می‌آورد.

عوامل زمینه‌ساز

عوامل معینی - چه محیطی و  چه عواملی فراسوی کنترل فرد - وجود دارد که ممکن است خطر عفونت گوش را در کودک افزایش دهد. ار جمله:

• قرار داشتن در معرض دود سیگار محیطی.
• داشتن سابقه عفونت‌ گوش، سرماخوردگی‌های مکرر، یا داشتن سابقه خانوادگی عفونت‌های گوش.
•  رفتن به مهد کودک.
•  به طور نارس یا کم‌وزن متولد شدن.
•  به خواب رفتن با بطری شیشه شیر یا استفاده از پستانک.
•  پسر بودن.
•  داشتن آلرژی‌های که به احتقان یا پرخونی مخاط بینی منجر  شود.

نشانه‌های عفونت گوش در کودکان

متاسفانه کودکان کم‌‌سن نمی‌توانند حرف بزنند تا به شما بگویند که چه ناراحتیی‌ دارند.

وجود این نشانه‌ها در کودک‌تان ممکن است بیانگر ابتلای او به عفونت گوش میانی باشد:

•  درد، که ممکن است به صورت ناآرامی کودک، دست زدن و کشیدن گوش،
• تحریک‌پذیر بودن حین تغذیه، یا به گریه‌افتادن کودک هنگام خواباندن او خود را نشان دهد.
• ترشح سفید یا زردرنگ از گوش که ممکن است بویی نامطبوع داشته باشد.
  • تب که معمولا بین 37.78 تا 40 درجه سانتی‌گراد است.
• اشکال در شنوایی

درمان

اگر کودک شما عفونت گوش میانی دارد، مهم است کودک را برای تشخیص و درمان مناسب به نزد دکتر ببرید. متخصص اطفال تعیین خواهد کرد که ٱیا این عفونت باکتریایی است یا ویروسی.

اگر عفونت باکتریایی باشد، دکتر شما آنتی‌بیوتیک تجویز خواهد کرد. اگر عفونت ویروسی باشد، آنتی بیوتیک آن را درمان نخواهد کرد، بنابراین تجویز آنها نه تنها فایده‌‌ای ندارد، بلکه ممکن است عارضه ایجاد کند.

با توجه به این که عفونت‌های ویروسی شایع‌تر هستند، پزشکان در بسیاری موارد در کودکانی که از جهات دیگر سالم باشند، آنتی‌بیوتیک تجویز نمی‌کنند و منتظر رفع خودبخودی عفونت باقی می‌مانند.

اما در هر حال موارد عفونت گوش میانی کودکان نیاز  به ویزیت پزشک دارند

برای تسکین درد می‌توانید به کودکتان مسکن‌هایی مانند استامینوفن یا ایبوپروفن بدهید. به کودکتان آسپیرین ندهید، مگر اینکه دکترتان آن را تجویز کند. همچنین گذاشتن یک بالشتک گرم‌کننده روی گوش کودک بگذارید هم به تسکین او کمک می‌کند. دکتر ممکن است قطره گوش هم برای کودک تجویز کند.

در کودکانی که دچار عفونت‌‌های مکرر گوش می‌شوند، ممکن است با جراحی لوله‌هایی در گوش کار گذاشته شود تا به کاهش تجمع مایع در گوش میانی- که زمینه‌ساز عفونت است-  کمک کند.

اگر نوزادی علاقه‌ای به ارتباط با اطرافیانش نشان نمی‌دهد، ممکن است نشانه‌های اولیه اوتیسم باشد.

خبرگزاری آلمان از برلین گزارش داد، انجمن آلمانی روانپزشکی و روان‌درمانی می‌گوید، عموما نوزادان تا پیش از 12 ماهگی سر و صدای نامفهومی از خود در می‌آورند یا از علایمی برای ارتباط با دیگران استفاده می‌کنند.

اگر نوزادی تا 18 ماهگی نتواند حرف بزند یا در 30 ماهگی‌اش نتواند جمله‌ای دو کلمه‌ای بسازد، والدینش باید او را برای تست اوتیسم نزد پزشک ببرند.

همچنین توصیه می‌شود معاینات پزشکی زمانی هم که کودک مهارت‌های زبانی خود را فراموش می‌کند، انجام گیرد. بنا به اعلام این انجمن، در حال حاضر هیچ درمانی برای اوتیسم وجود ندارد، اما درمان اولیه و فردی می‌تواند به بسیاری از کودکان کمک شایانی کند

گاهی نوزادان ممکن است،‌ به دلایل گوناگون، شیر مادر را نخورند

این امر لزوما به آن معنا نیست که نوزاد شما دیگر نیازی به دریافت شیر مادر ندارد.

اینها فهرستی از دلایل احتمالی عدم تمایل چندروزه کودک به خوردن شیر مادر است:

• غذاهای جدید یا سایر تغییرات در رژیم غذایی مادر که ممکن است باعث تغییر طعم شیر مادر شود.
• دندان درآوردن کودک و حساس‌شدن لثه‌های او که باعث می‌شود مکیدن شیر مادر برایش دردناک شود.
• ممکن است شما دچار استرس باشید، و نوزاد متوجه این حالت روانی شما می‌شود.
•  شیوه شیردادن‌تان را تغییر داده‌اید.
•  به گازگرفتن اتفاقی نوزاد با صدای بلند واکنش نشان داده‌اید و او را ترسانده‌اید.
  عطر یا دئودرانت‌تان را تغییر داده‌اید و نوزاد متوجه تغییر بوی‌ شما شده است.
•  ممکن است نوزاد شما دچار عفونت گوش شده باشد، آبریزش بینی و سایر عارضه‌ها در نوزاد که که شیرخوردن از پستان را برای کودک دردناک یا ناراحت‌کننده می‌کند.

رشد جنین در رحم زن باردار ممکن است باعث ایجاد فشار بر روی عصب سیاتیک شود.
این فشار ممکن است باعث ایجاد دردی شود که می‌تواند از کمر تا پا انتشار پیدا کند. عمل به این توصیه‌ها ممکن است به کاهش درد سیاتیک در حین بارداری کمک کند:

تا جایی که می‌توانید روی پهلو دراز بکشید، که درد ایجاد نمی‌کند.
سعی کنید که برای مدت درازی نایستید.
اگر باید بایستید، روی یک پا تکیه کنید، و پای دیگرتان را بلند کنید و روی چیزی بگذارید تا استراحت کند.
اشیای سنگین را بلند نکنید.
شنا کردن را امتحان کنید.
یک بالشتک گرم‌کننده یا کیسه‌یخ روی ناحیه دچار درد بگذارید.

بسیاری از زنان حین بارداری چشم‌های‌شان سیاهی می‌رود.
این عارضه‌ ناشی از هورمون‌هایی در بدن زن است که جریان خون را به بدن جنین افزایش می‌دهند، اما ممکن است جریان خون به بدن مادر را کاهش دهند.

این توصیه‌ها می‌تواند به برطرف‌شدن این عارضه در بارداری کمک کند:

سعی کنید برای مدت‌های طولانی سرپا نایستید. هنگامی که مجبورید بایستید، پاهای‌تان را به طور مکرر تکان دهید تا به برقرار جریان خون کمک شود.
دمای بدن‌تان را خنک نگهدارید. از حمام و دوش بسیار داغ پرهیز کنید.
برای مدت طولانی گرسنه نمانید.
لباس‌های شل و آزاد بپوشید؛ لباس‌های خیلی تنگ جریان خون را کاهش می‌دهد.
از دکترتان درباره سایر عواملی که می‌توانند باعث سیاهی‌ رفتن چشم‌ها شوند، سوال کنید. در برخی از زنان، به پشت دراز کشیدن ممکن است در جریان خون ایجاد اشکال کند، زیرا وزن جنین بر روی برخی از رگ‌های خونی فشار وارد می‌آ‌‌ورد.
HealthDay News, 21 Jan., 2009

دکتر لیلا موسی‌نژاد خویی در گفت‌وگو با خبرنگار «بهداشت و درمان» خبرگزاری دانشجویان ایران، روزهای 7 تا 57 حاملگی را پرخطرترین روزهای زندگی جنینی خواند و گفت: اکثر داروهای مصرفی حین بارداری می‌توانند بر جنین اثرات سویی بگذارند.

وی افزود: اثرات تراتوژنیک یک دارو به مرحله رشد جنینی، زمان مصرف دارو، روش و طول مدت مصرف دارو بستگی دارد.

وی گفت: حتی داروهای پرمصرف روزمره نیز می‌توانند اثرات سویی بر جنین بگذارند که از آن جمله می‌توان به تتراسیکلین‌ها، استامینوفن، کدئین، کلیندامایسین، باربیتورات‌ها و بنزودیازپین‌ها اشاره کرد.

دکتر موسی‌نژاد خاطرنشان کرد: مصرف تتراسیکلین‌ها، باعث قهوه‌ای شدن دندانها، هیپوپلازی مینا و مهار رشد استخوان جنین می‌شود؛ همچنین استامینوفن کدئین که یکی از پرمصرف‌ترین داروهاست با عبور از جفت باعث دپریسون تنفسی جنین می‌شود.

وی با اشاره به خطرات بسیار زیاد اشعه در دوران بارداری گفت: دوزهای بالای اشعه حتی در رادیوگرافی‌های ساده دندانی قبل از هفته 16 بارداری، باعث میکروسفالی، عقب‌ماندگی ذهنی، کاتاراکت، میکروسفالی، عقب‌ماندگی رشد و سقط‌های خود به خودی می‌شود و اثرات دوزهای بالا بعد از هفته 20 همان اثرات رادیاسیون با دوز بالا بعد از تولد است که شامل ریزش موها، ضایعات پوستی و توقف عملکرد مغز استخوان است

اثر تشعشع در نقایص مادرزادی

پرتو یونیزه کننده سلولهای در حال تکثیر را به سرعت از بین می‌برد، بنابراین یک عامل تراتوژن قوی است. بسته به مقدار اشعه و مرحله‌ای از تکامل که در آن اشعه تاثیر می‌کند، تقریبا هر نوع نقص هنگام تولد ممکن است ایجاد شود. تشعشع ناشی از انفجار هسته‌ای هم تراتوژنیک است. بررسی فرزندان زنان ژاپنی که در زمان انفجار بمب اتمی هیروشیما و ناکازاکی باردارد بودند، نشان داد که در بین بازماندگان ، 28 درصد سقط جنین داشتند.

25 درصد فرزندان به دنیا در یک سال اول پس از تولد از بین رفتند و 25 درصد از کودکان باقی مانده دچار ناهنجاری دستگاه اعصاب مرکزی از جمله آنانسفالی شدند. علاوه بر این تشعشع می‌تواند به عنوان یک عامل جهش‌زا اثر کند و باعث تغییرات ژنتیکی در سلولهای زایا و ایجاد ناهنجاری مادرزادی شود.

تاثیر داروها در ایجاد نقایص مادرزادی

یکی از داروهایی که در نقایص مادرزادی تاثیر دارد، تالیدومید است که دارویی ضد تهوع و خواب آور است. در 1961 در آلمان غربی ، تعداد موارد آملیا و مروملیا که ناهنجاری نادری است، ناگهان افزایش نشان داد. به دنبال کشف این موضوع و با بررسی سابقه پیش از تولد کودکان ، روشن شد که بسیاری از مادران آنها در اوایل دوران بارداری ، تالیدومید مصرف کرده بودند.

داروهای دیگری نیز قدرت تراتوژنیک دارند از جمله دی فنیل هیدانتویین ، اسید والپروییک و تری‌متادیون که توسط زنان مبتلا به صرع مصرف می‌شوند. بویژه ، تری‌متاریون و دی فنیل هیدانتویین می‌توانند طیف گسترده‌ای از ناهنجاری را ایجاد کنند از جمله نقایص سر و صورت ، هیپوپلازی ناخن و انگشت ، ناهنجاریهای رشد و عقب ماندگی ذهنی ، این نقایص مجموعه‌ای مشخص از اختلالات ظاهری را ایجاد می‌کنند که سندرمهای تری‌متاریون و هیدانتویین جنینی نامیده می‌شوند.

اسید والپروییک هم باعث اختلالات جمجمه‌ای صورتی می‌شود اما این ماده بیشتر تمایل به ایجاد نقایص لوله عصبی دارد. داروهای ضد جنون فنوتیازین و لیتیوم به عنوان تراتوژن شناخته شده‌اند. شواهد دال بر تراتوژنیسیته فنوتیازینها ، ضد و نقیص هستند ولی در مورد لیتیوم ، این مساله اثبات شده‌تر است. به هر حال ، استفاده از این داروها را دوران بارداری ، قویا خطرساز دانسته‌اند.

داروهای ضد اضطراب

مپروبامات ، کلرویازپوکساید و دیازپام یا الیوم مشاهدات مشابهی انجام گرفته است. در یک بررسی مشاهده شد که در صورت استفاده مادران از مپرومبامات ، احتمال ایجاد ناهنجاریهای شدید در فرزندان 12 درصد ، در صورت استفاده از کلرویازیوکساید ، 11 درصد و در گروه کنترل 2.6 درصد است. بررسیهایی که در گذشته انجام شده نشان داده که استفاده مادر از دیازپام در دوران بارداری ، خطر ایجاد لب شکری همراه با کام شکری و یا بدون آن را تا چهار برابر افزایش می‌دهد.

داروی ضد انعقاد

وارفارین تراتوژنیک است ولی هپارین اینطور نیست. داروهای مهار کننده آنزیم تبدیل آنژیوتانسین که ضد فشار خود هستند باعث وقفه رشد ، اختلال عملکرد کلیوی ، مرگ جنین و اولیگوهیدرآمینوس می‌شوند.

مصرف سیگار

با نقایص مادرزادی شدید مرتبط نیست ولی می‌تواند باعث اختلال رشد درون رحمی و زایمان زودرس شود. همچنین شواهدی دال بر ایجاد اختلالات رفتاری ناشی از سیگار و نیز در دست هستند.

ایزوترتینوئین

13- سیس رتینوئیک اسید که از ترکیبات مشابه ویتامین A است ، مجموعه مشخصی از ناهنجاریها را ایجاد می‌کند که به عنوان امبریوپاتی ، ایزوترتینوئین یا ویتامین A شناخته شده است. این دارو برای درمان درماتوزهای مزمن تجویز می‌شود ولی شدیدا تراتوژنیک است و تقریبا هر نوع ناهنجاری را ممکن است ایجاد کند. حتی مصرف رتینوئیدهای موضعی مانند اترتینات می‌تواند باعث ایجاد اختلالات شود.

هورمونهای آندروژنی

در گذشته ، اغلب از پروژستین‌های مصنوعی برای جلوگیری از سقط در حاملگی استفاده می‌شد. پروژستین‌های اتی‌استرون و نوراتی‌استرون ، فعالیت آندروژنی قابل توجهی دارند و به دفعات باعث مردانه شدن اندامهای تناسلی در رویانهای مونث شاند. این ناهنجاریها شامل بزرگ شدن کلیتوریس و درجات گوناگونی از بهم پیوستن چین‌های لابیواسکروتال هستند.

قرصهای خوراکی ضد بارداری

قرصهای ضد بارداری که حاوی استروژن و پروژسترون هستند، قدرت تراتوژنیک اندکی دارند. اما از آنجا که هورمونهای دیگری مثل دی اتیل استیل بسترول ناهنجاری ایجاد می‌کنند، استفاده از این داروها نیز در صورت وجود احتمال بارداری ، باید قطع شود.

کورتیوزن

بررسیهای تجربی به دفعات نشان داده‌اند که تزریق کورتیزون به موشها و خرگوشها ، در مراحل خاصی از بارداری باعث افزایش درصد بروز کام شکری در نوزادان می‌شود. البته کورتیزون به عنوان یک عامل محیطی ایجاد کننده کام شکری در انسان ، شناخته نشده است.

پژوهشگران به زنان توصیه می کنند قبل از باردار شدن به اندازه کافی ویتامین ب 12 و اسید فولیک مصرف کنند تا خطر بروز نقایص جدی مادرزادی مغز و ستون فقرات را فرزندان خود به کمترین حد برسانند.     به گزارش ایرنا به نقل از خبرگزاری رویترز، محققان در مجله "طب اطفال" نوشتند: خطر داشتن نوزاد مبتلا به نقص لوله عصبی در زنان ایرلندی که میزان ویتامین ب 12 بدنشان در کمترین میزان بود، پنج برابر زنانی بود که بیشترین میزان این ویتامین را در بدن خود داشتند.  نقایص لوله عصبی می تواند به ناتوانی های مادام العمر یا مرگ بینجامد. دو نوع رایج این نقص ها عبارتند از: "اسپانیا بیفیدا" که در آن ستون فقرات و استخوان های ناحیه پشت، بطور مناسب تشکیل نشده اند و "آنانسفالی " یک بیماری اطفال که در آن مغز و استخوان های جمجمعه بطور طبیعی رشد نکرده اند. دکتر "جیمز میلز" از موسسه های ملی سلامت آمریکا" گفت: این مطالعه نشان می دهد کمبود ویتامین ب 12 یک عامل خطر ساز در بروز نقایص لوله عصبی است که مستقل از کمبود اسید فولیک (یک نوع ویتامین ب) است. آگاهی شمار زیادی از زنان نسبت به اهمیت مصرف فولیک اسید، میزان بروز نقایص لوله عصبی را کاهش داده است. میلز ابراز امیدواری کرد آگاهی از نقش مشابه مصرف ویتامین ب 12 ، بتواند موجب کاهش هر چه بیشتر ابتلا به نقایص لوله عصبی شود.  ویتامین ب 12 برای حفظ سلامت سلول های عصبی و گلبول های قرمز مهم و حیاتی است. این ویتامین در گوشت، لبنیات ، تخم مرغ ، ماهی، صدف داران و غلات غنی شده صبحانه، یافت می شود.  همچنین این ویتامین را می توان به صورت یک مکمل انفرادی یا مولتی ویتامین مصرف کرد.
میلز گفت: نکته بسیار مهم این است که زنان باید قبل از باردار شدن مصرف ویتامین ب 12 را مد نظر قرار دهند، زیرا احتمال دارد بعد از باردار شدن خیلی دیر شده باشد.
وی افزود: مشکلات تکاملی که در بروز این نقص های مادرزادی نقش دارد، در چهار هفته اول بارداری بروز می کند. میلز از زنانی که که گوشت یا لبنیات نمی خورند خواست از اهمیت مصرف ویتامین ب 12 غافل نشوند. وی این توصیه را برای زنان مبتلا به یک اختلال روده ای مانند بیماری التهابی روده که می تواند مانع جذب مقادیر کافی ویتامین ب 12 شود، نیز مطرح کرد. محققان می گویند : میزان ویتامین ب 12 در خون زنان باید قبل از بارداری بالای 300 نانو گرم در لیتر باشد.

زنان با زایمان طبیعی سریعتر به وزن قبل از بارداری می رسند
زایمان طبیعی در مقایسه با روش سزارین از نظر بازگشت به وزن قبل از بارداری نتایج بهتری برای تامین سلامت زنان باردار به همراه دارد.

دکتر معصومه همت یار و دکتر افسانه اختیاری دراین بررسی که با هدف مقایسه میزان کاهش وزن مادران پس از زایمان طبیعی و سزارین انجام شده آورده‌اند : نوع زایمان در کاهش وزن ماه اول بعد از زایمان موثر است، اما در درازمدت عوامل دیگر اهمیت بیشتری دارند.

نتایج این پژوهش نشان می دهد: میانگین افزایش وزن طی حاملگی وهنگام زایمان در گروه زایمان طبیعی و سزارین تفاوت آماری چندانی با یکدیگر ندارند؛ اما درصد کاهش وزن یک هفته و یک ماه بعد از زایمان در مادران با زایمان طبیعی بیشتر از مادران سزارینی بود. همچنین کاهش وزن در زنانی که زایمان چندم را تجربه کرده بودند کمتر از زنانی بود که برای بار اول بار زایمان داشتند.

گفتنی است، باقی ماندن وزن بعد از زایمان یکی از مشکل سلامت عمومی است زیرا می‌تواند باعث چاقی در درازمدت شده و مشکلات اضافه وزن از جمله بیماری‌های قلبی عروقی برای مادران در پی داشته باشد.

تماس با اسپری مو در دوران بارداری برای نوزاد خطرناک است
پژوهشگران هشدار دادند: تماس زنان باردار با اسپری‌های مو می‌تواند منجر به تولد نوزاد ناقص و معیوب شود.

این پژوهشگران تاکید کردند: اگر زنان در دوران بارداری با اسپری مو بویژه در محل کار مانند آرایشگاه تماس زیاد داشته باشند، خطر تولد نوزادان پسر آنها با مشکلات و نواقص اعضای تولید مثلی، افزایش پیدا می‌کند.

در این وضعیت نوزادان پسر با نقص اعضای جنسی متولد می‌شوند؛ به طوری که مجرای ادراری آنها از غدد جنسی جدا می‌شود.

دانشمندان کالج ایمپریال لندن تاکید کردند که تماس مادران با اسپری مو در دوران بارداری خطر بروز این نقص عضو را در نوزادان پسر تا دو برابر افزایش می‌دهد.

مطالعات نشان می‌دهد که نرخ ابتلا به این نقص عضو در کودکان پسر طی دهه‌های اخیر به شدت افزایش یافته است.

برخی کارشناسان می‌گویند که نوعی ماده شیمیایی موجود در مواد پلاستیکی که فتالاتس نامیده می‌شود عامل بروز این نقص عضوی است.

این ماده شیمیایی می‌تواند تعادل هورمونها را بر هم بزند و استفاده از آن در اسباب بازی‌ها چندین سال است که در اتحادیه اروپا ممنوع شده است. اما ظاهرا این ماده در برخی از مواد آرایشی نیز وجود دارد که از سال 2005 استفاده از آن در اسپری‌های مو و سایر مواد آرایشی جلوگیری می‌شود.

علایم کم کاری تیروئید

در کم کاری تیروئید، سطح ترشح هورمون های تنظیم کننده ی سوخت و ساز ( متابولیسم ) بدن یا به عبارت دیگر، میزان مصرف چربی ها، پروتئین ها و کربوهیدرات ها، 15-40 درصد کاهش می یابد؛ بنابراین برخی علایم بیماری دقیقاً، برعکس علایم ناشی از پرکاری تیروئید است. شایع ترین این علایم عبارت اند از: کاهش ضربان قلب، خستگی، خواب آلودگی مفرط ، افت هوشیاری، اختلال حواس، کاهش حافظه، افزایش وزن بدن بدون افزایش مصرف غذا، یبوست، خشن شدن صدا، افتادگی پلک ها، پف آلود شدن صورت، عدم تحمل سرما، خشک و ضخیم شدن پوست و مو، سردرد و اختلال شدید د رعادات ماهیانه.

درمان

عمده ترین اقدام درمانی ، هورمون درمانی است. علی رغم این که بسیاری ازعلایم ، بعد از چند ماه درمان دارویی برطرف می شوند اما مبتلایان به این بیماری باید تمام عمر تحت نظر پزشک متخصص باشند. حمایت تغذیه ای این بیماران، به ویژه از نظر مواد مغذی که برای ساخته شدن هورمون تیروئید لازم است، همراه با درمان دارویی، بسیار اهمیت دارد.

رژیم غذایی در کم کاری تیروئید:

1- برخلاف مبتلایان به پرکاری تیروئید، این بیماران باید از مصرف زیاد مواد غذایی گواتروژن پرهیز کنند و سبزی جات را به صورت پخته مصرف نمایند. مواد غذایی گواتروژن شامل انواع کلم، شلغم،  روغن گلزا ( کانولا ) ، بادام زمینی،  ارزن و سویا  است.

2- سویا می تواند مانع جذب کافی داروهای تیروئید شود. بنابراین باید در مصرف آن احتیاط گردد.

3- توجه داشته باشید که از نمک در پایان پخت غذا استفاده کنید، زیرا در غیر این صورت ید موجود در نمک هنگام برداشتن درب ظرف غذا، همراه با بخار خارج می شود. در این صورت شما میزان ید کمتری از آن چه که انتظار می رود دریافت خواهید کرد. در ضمن نمک یددار را نباید در شیشه های شفاف و در معرض نور نگهداری کرد.

4- توجه کنید که زیاده روی در مصرف ید باعث کم کاری تیروئید خواهد شد.

5- تنظیم کالری دریافتی برای جلوگیری از افزایش وزن ضروری است. برای این منظور مشاوره با کارشناس تغذیه، همراه با استفاده از درمان دارویی توصیه می شود.

6- اطمینان نسبت به تأمین مقادیرکافی ویتامین های C ، A، E  و ویتامین های گروه B به ویژه B2  ، B3  ،  B6  که برای تولید هورمون تیروئید ضروری هستند لازم است. لذا مصرف منظم مواد غذایی زیر در برنامه ی غذایی روزانه توصیه می شود:

* منابع مناسب ویتامین C: توت فرنگی،  آناناس، هندوانه، موز ، سیب زمینی و هلو .

* منابع مناسب ویتامین A: جگر، تخم مرغ ، ماهی های روغنی، سبزی های سبز رنگ ( به جز گیاهان خانواده ای کلم )، سبزی ها و میوه های زرد و نارنجی رنگ. هر چه این میوه ها و سبزی ها پررنگ تر باشند غلظت ویتامین در آنها بیشتر است.

* منابع مناسب ویتامین E: روغن های گیاهی،مغز دانه ها ( به جز بادام زمینی ) وغلات.

* منابع مناسب ویتامین B: غلات سبوس دار، گوشت گاو، گوشت ماکیان و ماهی .

* استفاده از منابع مناسب غنی از روی، نظیر غذاهای دریایی، گوشت قرمز، گوشت ماکیان و غلات سبوس دار.

* استفاده از مکمل مولتی ویتامین و املاح در کنار منابع غذایی بالا.

*مصرف منظم منابع غنی از فیبر، نظیر سبزی ها، میوه هایی مانند انجیر،  آلو، سیب ، مرکبات، همچنین حبوبات و غلات  سبوس  دار، برای برطرف شدن یبوست.

*نوشیدن آب به مقدارکافی (حداقل 7 لیوان) بسیار ضروری است.

* پرهیز از مصرف قند های ساده مانند قند و شکر، شیرینی جات و ...

* پرهیز از مصرف زیاد نوشیدنی های کافئین دار، میانه روی در مصرف فرآورده های شیری و گندم.

* استفاده از منابع غنی از آهن مانند جگر، گوشت قرمز و غلات غنی شده با آهن، به ویژه در افرادی که دارای کم خونی ناشی از فقر آهن نیز می باشند.

* استفاده از منابع غنی B12  مانند جگر گاو، جگر مرغ، گوشت گاو، ماهی قزل آلا به ویژه در افرادی که دارای کم خونی ناشی از کمبود این ویتامین هستند. عدم توجه به کم خونی با هر منشائی که باشد، در تشدید ضعف و خستگی و بسیاری از علایم دیگر مؤثر خواهد بود.

* استفاده از اسیدهای چرب ضروری به ویژه مکمل امگا – 3  که منبع غنی آن ماهی های روغنی آب های سرد هستند، می تواند در تخفیف برخی علایم مفید باشد. کمبود اسیدهای چرب ضروری می تواند باعث بر هم خوردن تعادل در عملکرد غده ی تیروئید شود.

با توجه به آن چه که ذکر شد، اصلاح رژیم غذایی با توجه به نوع بیماری تیروئید بسیار مهم است.در ضمن باید در نظر داشته باشید که در پرکاری و کم کاری تیروئید، رژیم غذایی هرگز نمی توان جایگزین درمان دارویی باشد؛ بلکه باید به عنوان یک اقدام تکمیلی بسیار مفید همراه با درمان دراویی در طول زندگی مورد توجه قرار گیرد.